wisdom life

เสียงของหัวใจ...เราจะฟังมันได้ยังไง...และจะรู้ได้ยังไงว่าอะไรคือเสียงของหัวใจ?

ฉันถูกตั้งคำถามและต้องตอบในทันที ฉันพยักหน้าและมองไปที่คนตั้งคำถามและรู้ในทันทีว่าคำถามนี้จะมีคำตอบที่ดีที่สุดเมื่อเราตอบด้วยหัวใจ

เสียงของหัวใจเรารับรู้ได้โดยไม่ต้องใช้เหตุผล ไม่ต้องใช้ตรรกะใด มันเหมือนกับความรักที่เราไม่รู้ว่าเรารักคน ๆ นึงเพราะอะไร รู้แต่ว่า "รักคือรัก" มันคือสัญชาตญาณชนิดหนึ่งที่ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด มันเกิดขึ้นด้วยสัญชาตญาณแต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วมนุษย์เราต้องหาทางเดินด้วยปัญญา เลือกทางเดินไปกับมันว่าจะเดินในทางที่แย่ลง เท่าเดิม หรือสูงขึ้น การเลือกทางเดินนั่นต่างหากที่มีถูกและผิด มีทางที่ต่ำลงหรือยกระดับจิตใจให้สูงขึ้นไปด้วยกัน

เสียงของหัวใจคือความเงียบภายในที่เราต้องฟังด้วยการค้นลึกเข้าไปในตัวตน นิ่ง...และถามตัวตนของตัวเอง มันมักจะดังอย่างชัดแจ้งในภาวะที่บีบคั้น บีบคั้นให้เราต้องเลือกระหว่างเหตุผลหรือหัวใจ และในภาวะนั้นเราจะได้ยิน "เสียงของหัวใจ" มันไม่มีถูก ไม่มีผิด อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเดินอย่างไรให้สวยงาม เพราะบางครั้งเสียงของหัวใจฟังดูเหมือนเสียงแห่งสวรรค์แต่ในหลายครั้งที่มันมาพร้อมสัญชาตญาณแห่งพันธนาการ

เราบังคับใจไม่ได้ที่เราจะรักใครสักคนหนึ่งทั้ง ๆ ที่ไม่ควรรักเพราะรักคือรักและมันเกิดขึ้นเองโดยที่เราไม่รู้ตัว หากรักนั้นก่อให้เกิดทางเดินที่ต่ำลง จิตใจของเราและเขาหรือคนรอบตัวต้องมุ่งไปในทางที่ต่ำลงเราควรที่จะใคร่ครวญเสียงของหัวใจนั้นด้วยสติและปัญญา เสียงของหัวใจมันไม่ทรยศและไม่มีความผิด แต่การเลือกเดินของเราต่างหากที่จะนำไปสู่ความผิดหากเราไม่ใคร่ครวญด้วยปัญญา มนุษย์มีปัญญาซึ่งพัฒนาและทำให้เราแตกต่างไปจากสัตว์ หากเส้นทางรักนั้นเป็นเส้นทางเดินที่ต่ำลงจึงสมควรอย่างยิ่งที่เราจะปลดปล่อยพันธนาการนั้นด้วยปัญญา

สัตว์โลกอื่นไม่แยกแยะความเสน่หา ไม่ใคร่ครวญในเส้นทางที่ถูกหรือผิด เราเกิดมาเป็นมนุษย์จึงควรยกระดับตนให้สูงส่งกว่าสัตว์โลกอื่นด้วยปัญญาที่ถูกพัฒนามา

และหากเสียงของหัวใจร่ำร้องว่าใช่แล้วโดยไม่มีเหตุผลใดมากำกับ แม้พยายามจะไม่รักก็ทำไม่ได้ หากเสียงของหัวใจเกิดขึ้นในครรลองและมาพร้อมกับความชอบธรรมมาพร้อมกับการก้าวไปสู่ทางที่สูงขึ้นของจิตวิญญาณ เช่นนั้นเรายังจะกลัวไปใยหากชีวิตนึงคนสองคนเกิดมาเพื่อพบและเดินไปด้วยกัน

ความรักละเอียดอ่อน เสียงของหัวใจก็ละเอียดอ่อนเช่นเดียวกัน ความละเอียดอ่อนนั้นไม่ได้มาจากเหตุผลหากแต่มาจากความไม่ชัดแจ้งในเส้นทาง ไม่ชัดแจ้งในตัวตนของตนเองและอีกคน เพราะมนุษย์ถูกเบ้าหลอมด้วยสิ่งมายามาตลอดอายุและมนุษย์จึงถูกสิ่งเหล่านั้นบดบัง

ไม่มีทางไหนที่จะให้ความชัดแจ้งนั้นนอกจาก สติและปัญญาของเราเอง การที่คนเรามักระวังหรือลังเลที่จะเดินไปพร้อมกันนั่นไม่ใช่เพราะไม่แน่ใจในเสียงของหัวใจ แต่เพราะไม่เข้าใจในการเลือกเส้นทางเดิน

เสียงของหัวใจไม่มีถูกหรือผิด มันเกิดขึ้นอย่างบริสุทธิ์ แต่ทางที่จะเลือกเดินนั่นต่างหากที่จะชี้ก้าวย่างที่ถูกควร

edit @ 7 Apr 2008 16:04:13 by wisdom life